Aktualności - Strona Parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych w Szamocinie

Aktualności

NOWOŚCI NA STRONIE

 

13 Kwietnia 2014r.

Dodano nowe:


-INTENCJE MSZALNE-

 

-OGŁOSZENIA-

 

-ZAPOWIEDZI PRZEDŚLUBNE-


 

 

 

 

+ REMONT KOŚCIOŁA ŚW. APP. PIOTRA I PAWŁA
1.jpg
+ Pochód Świętych
1.jpg

"Wszystkie zdjęcia i artykuły są własnością parafii"

 

 

Beatyfikacja Ks. Jerzego Popiełuszki w Święto Dziękczynienia 6 czerwca 2010 r.

 

Linki:
Nowy portal interentowy poświecony Księdzu Jerzemu:
www.popieluszko.pl


Strona Muzeum Sługi Bożego Ks. Jerzego Popiełuszki:
http://www.popieluszko.net.pl/muzeum/index.htm




Warszawa, dn. 15.02.2010r.

Informacja prasowa


Ks. Jerzy Popiełuszko zostanie beatyfikowany 6 czerwca 2010 roku, jako męczennik za wiarę. To wielki dar Bożej Opatrzności, której będziemy za to dziękować - tym bardziej, że wyniesienie ks. Jerzego na ołtarze odbędzie się w Święto Dziękczynienia - ogłosił dzisiaj Arcybiskup Metropolita Warszawski Kazimierz Nycz.

Uroczystość beatyfikacyjna rozpocznie się na Placu Piłsudskiego. Przewodniczyć jej będzie abp. Angelo Amato, sekretarz Kongregacji ds. beatyfikacji i kanonizacji. Po niej Traktem Królewskim ruszy procesja z relikwiami nowego beatyfikowanego do Świątyni Opatrzności Bożej w warszawskim Wilanowie. W procesji wezmą udział parafie i ruchy katolickie. W wigilię beatyfikacji odbędzie się modlitewne czuwanie i koncert dla młodzieży, przy budującym się Centrum Opatrzności Bożej.

Znaczenie męczeństwa
- Tegoroczne Święto Dziękczynienia 6 czerwca będzie miało w tym roku wyjątkowy charakter. Uroczystość beatyfikacyjna będzie dziękczynieniem Bogu za męczeńską ofiarę, za wolność i za to, że możemy mówić o prawdziwym zwycięstwie, które odniósł ks. Jerzy Popiełuszko - mówi Ks. Abp Kazimierz Nycz. Męczeństwo ks. Jerzego Popiełuszki wskazało, że miłość jest mocniejsza niż nienawiść. Wyznaczyło, jak napisał Jan Paweł II w encyklice Veritatis Splendor (93): "granicę między dobrem i złem". Niewątpliwie, też męczeństwo to istotnie przyczyniło się do przełomu, jaki kilka lat później miał miejsce w naszej Ojczyźnie i w naszej części Europy.
Prośby o beatyfikację ks. Popiełuszki zaczęły napływać zaraz po jego zamordowaniu, czyli po 19 października 1984 roku. Ludzie pisali w tej sprawie listy z całego świata, dziękowali w nich za doznane cuda i łaski za wstawiennictwem ks. Jerzego.

Wzorzec kapłana w Roku Kapłańskim
Beatyfikacja Ks. Popiełuszki jest znakiem dla Kościoła w Roku Kapłańskim i jednocześnie wskazuje wszystkim kapłanom, także w różnych częściach świata, na potrzebę dawania świadectwa prawdy, dobra i miłości. Żyć prawdziwą wiarą, a jeśli trzeba umrzeć za wiarę - to ważne słowa. Ks. Jerzy z Łaski Bożej przypieczętował te słowa czynem. - Dzisiejszy świat potrzebuje takich właśnie świadków wiary żywej, odważnej i mocnej. Kapłan musi zwyciężać zło siłą dobra, potrzebuje mocy modlitwy, aby kochać Boga i każdego człowieka - mówi Ks. Abp Kazimierz Nycz.

Patron współpracy ze świeckimi
Szczególny charyzmat ks. Jerzego objawiał się w jego umiejętności tworzenia dobrych relacji z ludźmi. Swą dobrocią oraz prostą i serdeczną wiarą przyciągał ich do Boga. Dowiódł, że drogą do Boga jest drugi człowiek. Pokazał, jak być człowiekiem dialogu i jak tworzyć dobre relacje duchownych ze świeckimi. Potrafił zrozumieć potrzeby i problemy ludzi z różnych środowisk, m.in. robotników, służby zdrowia, środowisk twórczych czy ludzi nauki.

Wymiary świętości
Jego świętość na dobre objawiła się w ostatnich czterech latach życia, gdy był rezydentem w parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu. Gdy w Hucie Warszawa 31 sierpnia 1980 roku robotnicy ogłosili strajk okupacyjny, ks. Popiełuszko został delegowany, by odprawić im niedzielną Mszę świętą. On zaś na tym nie poprzestał, pozostał z nimi i nawiązał głęboką więź. A potem wielu doprowadził do wiary, chrzcił, spowiadał, błogosławił małżeństwa. Na słynnych Mszach za Ojczyznę prosił o zachowanie spokoju, uczył jak być dla drugiego bratem, jak wyzbyć się niechęci do prześladowców i przemienić życie. Ks. Jerzy to patron świętości także na dzisiejsze czasy. Kapłan, który wskazuje drogę miłości do Boga i ludzi.

Świadectwo Ks. Jerzego potrzebne dziś
Męczeństwo uwieńczyło bezmiar prześladowań, jakie przyszło mu znosić. Był wzywany na przesłuchania przez służbę bezpieczeństwa i do prokuratury, zatrzymywany przez milicję i osadzany na komisariacie oraz w areszcie. Publikowano przeciwko niemu oszczercze artykuły, przeprowadzano rewizje w jego mieszkaniu, próbowano wytoczyć przeciwko niemu sprawę karną, dokonano kilku nieudanych zamachów na jego życie. Tylko wiara i heroiczne męstwo dały mu siłę i spowodowały, że się nie załamał i wypełnił swoją posługę aż do końca, twierdząc, że "jest gotowy na wszystko". Tuż przed porwaniem przez funkcjonariuszy MSW, ks. Jerzy wypowiedział słowa: "Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy". To bez wątpienia kwintesencja całego jego nauczania. 19 października 1984 roku ksiądz Jerzy został zatrzymany na drodze z Bydgoszczy do Warszawy, poddany torturom i bestialsko zamordowany.
Boża Opatrzność, która nawet ze zła potrafi wyprowadzić dobro, dopuściła do męczeńskiej śmierci Ks. Jerzego i w ten sposób ziściły się słowa Jana Pawła II: "Aby z tej śmierci wyrosło dobro, tak jak z krzyża zmartwychwstanie". To Opatrzność Boża sprawiła, że mimo śmierci Ks. Jerzy odniósł wielkie zwycięstwo.

Rozwój kultu w Polsce i na świecie
Kult męczennika trwa. Do grobu ks. Popiełuszki przyjeżdżają pomodlić się tysiące ludzi z różnych krajów świata. - Do tej pory grób ks. Jerzego odwiedziło aż 18 mln pielgrzymów - mówi ks. Zygmunt Malacki, proboszcz parafii św. Stanisława Kostki. Przybyło wiele światowych osobistości, m.in.: Książę Luksemburga Jan Wielki, prezydent Bułgarii Żeliu Żelew, premier Węgier Victor Orban, premier Wielkiej Brytanii, Margaret Thatcher. Wszystkie wizyty polskich i zagranicznych gości są rejestrowane w Muzeum Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki w podziemiach kościoła.

Relikwie w Świątyni Opatrzności Bożej
Po beatyfikacji relikwie Ks. Jerzego zostaną przeniesione w uroczystej procesji od Placu Piłsudskiego traktem królewskim do Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie. Tam również zawiśnie jego portret beatyfikacyjny. Archidiecezja Warszawska wraz z zespołem Centrum Opatrzności Bożej już rozpoczęła przygotowania do uroczystości.

Ks. Jerzy Popiełuszko na ołtarze


Ks. Jerzy Popiełuszko zostanie beatyfikowany 6 czerwca 2010 roku, jako męczennik za wiarę. To wielki dar Bożej Opatrzności, której będziemy za to dziękować - tym bardziej, że wyniesienie ks. Jerzego na ołtarze odbędzie się w Święto Dziękczynienia.

Prośby o beatyfikację ks. Popiełuszki zaczęły napływać zaraz po jego zamordowaniu, czyli po 19 października 1984 roku. Ludzie pisali w tej sprawie listy z całego świata, dziękowali w nich za doznane cuda i łaski za wstawiennictwem ks. Jerzego. Od momentu śmierci powszechne było też przekonanie, że jest on męczennikiem.
Męczennicy, jako świadkowie tego, że miłość jest mocniejsza niż śmierć i nienawiść, są szczególnym darem dla Kościoła i świata. Jak pisał Jan Paweł II w encyklice Veritatis Splendor, są oni stróżami "granicy między dobrem i złem" (93).
Szczególny charyzmat ks. Jerzego objawiał się w jego umiejętności tworzenia szczególnych relacji z ludźmi. Pomagał potrzebującym, szybko się z nimi zaprzyjaźniał, zyskując ich miłość i zaufanie. Swą dobrocią oraz prostą i serdeczną wiarą przyciągał ich do Boga. Potwierdzał codziennym życiem, że drogą do Boga jest drugi człowiek.

Jego świętość na dobre objawiła się w ostatnich czterech latach życia, gdy był rezydentem w parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu (1980-1984). Gdy w Hucie Warszawa 31 sierpnia 1980 roku robotnicy ogłosili strajk okupacyjny, ks. Popiełuszko został delegowany, by odprawić im niedzielną Mszę świętą. On zaś na tym nie poprzestał, pozostał z nimi i nawiązał głęboką więź. A potem wielu doprowadził do wiary, chrzcił, spowiadał, błogosławił małżeństwa. Pokazał, jak być człowiekiem dialogu i jak tworzyć dobre relacje duchownych ze świeckimi z różnych środowisk, np. z pracownikami służby zdrowia, twórcami, ludźmi nauki. Gromadził wokół siebie ludzi różnych pokoleń, bliskich Kościołowi i poszukujących. Wspierał ich modlitwą i posługą kapłańską, ale także osobistą odwagą i działaniami charytatywnymi w stanie wojennym. Wyrazem jego odpowiedzialności za drugiego człowieka była obecność na procesach osób represjonowanych. Głosząc kazania, przekazywał uniwersalny program dobra i miłości. Dążył do wyzwolenia ludzi z nienawiści. Potrafił wyjść z opłatkiem i ciepłą kawą do stojących na mrozie funkcjonariuszy służby bezpieczeństwa, którzy go obserwowali i prześladowali. Walczył ze złem, a nie z czyniącym je człowiekiem. Na Mszach za Ojczyznę prosił o zachowanie spokoju, uczył jak być dla drugiego bratem, jak wyzbyć się niechęci do prześladowców i przemienić życie.
Męczeństwo uwieńczyło bezmiar prześladowań, jakie przyszło mu znosić. Był wzywany na przesłuchania przez służbę bezpieczeństwa i do prokuratury, zatrzymywany przez milicję i osadzany na komisariacie oraz w areszcie. Publikowano przeciwko niemu oszczercze artykuły, przeprowadzano rewizje w jego mieszkaniu, próbowano wytoczyć przeciwko niemu sprawę karną, dokonano kilku nieudanych zamachów na jego życie. Tylko wiara i heroiczne męstwo dały mu siłę i spowodowały, że się nie załamał i wypełnił swoją posługę aż do końca, twierdząc, że "jest gotowy na wszystko".

Tuż przed porwaniem przez funkcjonariuszy MSW, ks. Jerzy przystąpił do spowiedzi, odprawił Mszę świętą i poprowadził rozważania różańcowe. Jego ostatnie publicznie wypowiedziane słowa brzmiały: "Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy". To bez wątpienia kwintesencja całego jego nauczania.
19 października 1984 roku ksiądz Jerzy został zatrzymany na drodze z Bydgoszczy do Warszawy, poddany torturom i bestialsko zamordowany.
Boża Opatrzność, która nawet ze zła potrafi wyprowadzić dobro, dopuściła do męczeńskiej śmierci Ks. Jerzego i w ten sposób ziściły się słowa Jana Pawła II: "Aby z tej śmierci wyrosło dobro, tak jak z krzyża zmartwychwstanie". To Opatrzność Boża także sprawiła ,że mimo śmierci Ks. Jerzy odniósł wielkie zwycięstwo.
Śmierć Ks. Jerzego Popiełuszki odbiła się echem w świecie, przyczyniając się do przemian społeczno-politycznych, moralnych i wydarzeń roku 1989.
Ks. Jerzy to patron świętości także na dzisiejsze czasy. Kapłan, który wskazuje drogę miłości do Boga i ludzi oraz pokazuje, jakie powinny być relacje duchownych i świeckich.
Po beatyfikacji relikwie Bł. Ks. Jerzego zostaną przeniesione w uroczystej procesji od Placu Piłsudskiego Traktem Królewskim do Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie. Tam również zawiśnie jego portret beatyfikacyjny.

Główne wymiary świętości ks. Jerzego Popiełuszki:

1. miłość do Boga i ludzi
2. odwaga i obrona praw i godności człowieka
3. człowiek dialogu i pojednania
4. człowiek głębokiej modlitwy i zawierzenia Bogu
5. wzór otwartości i pokory wobec drugiego człowieka





Życiorys Sługi Bożego
Księdza Jerzego Popiełuszki

fot. Erazm CiołekKs. Jerzy Popiełuszko urodził się 14.09.1947 r. we wsi Okopy, w parafii Suchowola, na terenie archidiecezji zwanej wówczas "w Białymstoku", z rodziców Władysława i Marianny z domu Gniedziejko. W dwa dni po urodzeniu, 16 września, został ochrzczony w parafialnym kościele pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Suchowoli i tam 17.06.1956 r. bierzmowany przez biskupa Władysława Suszyńskiego. Podczas bierzmowania wybrał sobie imię patrona archidiecezji wileńskiej "Kazimierz".

W latach 1954-1965 uczęszczał do Szkoły Podstawowej oraz Liceum Ogólnokształcącego w Suchowoli. Tam również, w parafialnym kościele, był ministrantem. Uzyskawszy świadectwo maturalne, zgłosił się 24.06.1965 r. do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego Św. Jana Chrzciciela w Warszawie, gdzie przez siedem lat przygotowywał się intelektualnie i duchowo do przyjęcia święceń kapłańskich. Podczas tych studiów musiał odbyć dwuletnią służbę wojskową w specjalnej jednostce dla kleryków w Bartoszycach. Z tego okresu znany jest fakt mężnej postawy alumna Jerzego, który nie pozwolił odebrać sobie medalika i różańca, za co był szykanowany przez tamtejsze władze wojskowe. Celem tych szykan i obostrzeń w służbie było zniechęcanie żołnierzy-kleryków do powrotu na drogę powołania kapłańskiego.

Po powrocie do Seminarium Jerzy Popiełuszko musiał poddać się operacji tarczycy oraz leczył się z choroby serca. Przeżycia w wojsku, choroba i pobyt w szpitalu bardzo zbliżyły go do kolegów oraz w szczególny sposób uwrażliwiły na potrzeby, cierpienia i krzywdy bliźnich. Stał się opiekuńczy i zatroskany, zwłaszcza o chorych.

W dniu 12.12.1971 r. otrzymał święcenia subdiakońskie, a 12.03.1972 r. - diakonat. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego dnia 28.05.1972 r. w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie na Starym Mieście. Jako neoprezbiter został skierowany do pracy duszpasterskiej i katechetycznej najpierw w parafii Świętej Trójcy w Ząbkach koło Warszawy, gdzie pracował trzy lata (10.06.1972 - 4.10.1975), a następnie do parafii Matki Bożej Królowej Polski w Warszawie-Aninie. Po trzech latach, dnia 20.05.1978 r., przeniósł się na wikariat do parafii Dzieciątka Jezus w Warszawie na Żoliborzu, skąd 25.05.1979 r. władza archidiecezjalna skierowała go do pracy duszpasterskiej przy kościele akademickim św. Anny w Warszawie na Trakcie Królewskim. Prowadził tam konwersatoria dla studentów medycyny, organizował rekolekcje i obozy o charakterze rekolekcyjnym oraz kierował duszpasterstwem pielęgniarek w kaplicy Res Sacra Miser przy Krakowskim Przedmieściu 62. Od czterech lat był członkiem Krajowej Konsulty Duszpasterstwa Służby Zdrowia, a na terenie archidiecezji warszawskiej - diecezjalnym duszpasterzem środowisk medycznych. Dnia 6.10.1981 r. podjął się nadto opieki duszpasterskiej nad chorymi w Domu Zasłużonego Pracownika Służby Zdrowia w Warszawie przy ul. Elekcyjnej 37, urządzając tam własnym sumptem kaplicę i stając się na mocy nominacji kurialnej kapelanem.

Ostatnim miejscem zamieszkania i pracy ks. Jerzego Popiełuszki od 20.05.1980 r. była parafia św. Stanisława Kostki w Warszawie na Żoliborzu, gdzie jako rezydent pomagał w pracy parafialnej i zajmował się duszpasterstwem specjalistycznym. Między innymi kierował zebraniami formacyjnymi grupy studentów Akademii Medycznej, był duszpasterzem średniego personelu medycznego (pielęgniarki) oraz co miesiąc urządzał dla lekarzy spotkania modlitewne.
Na podkreślenie zasługuje udział ks. Jerzego Popiełuszki w przygotowaniu dwóch wizyt papieskich. W obydwu przypadkach, wbrew sprzeciwom władz komunistycznych i Służby Bezpieczeństwa, był faktycznym przewodniczącym Sekcji Sanitarnej Komitetu Przyjęcia Ojca Świętego Jana Pawła II w Warszawie i ze swoją kilkusetosobową grupą medyczną roztaczał z ramienia Kościoła opiekę zdrowotną nad uczestnikami pielgrzymek.

Oddzielną kartę życia ks. Jerzego, która doprowadziła go do palmy męczeństwa było jego bezkompromisowe zaangażowanie się w duszpasterstwo świata pracy, zarówno w okresie tworzenia się "Solidarności", jak i później, gdy trwał stan wojenny w Polsce oraz po jego zniesieniu. Pomimo szykan ze strony czynników państwowych i esbeckich oraz pomówień i oszczerstw w środkach masowego przekazu, był rzecznikiem i obrońcą godności człowieka, praw ludzkich do wolności, sprawiedliwości, miłości i prawdy, a także heroldem Pawłowego i papieskiego nauczania, że zło należy zwyciężać dobrem. Prawdy te głosił wraz ze swym proboszczem - ks. prałatem Teofilem Boguckim - przede wszystkim podczas nabożeństw za Ojczyznę, urządzanych w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu od czasu ogłoszenia stanu wojennego we wszystkie ostatnie niedziele miesiąca. Pierwsza taka Msza św. została odprawiona 28.02.1982 r.

Serdeczne więzy ks. Popiełuszki ze światem pracy, zwłaszcza z pracownikami Huty Warszawa, zadzierzgnięte zostały w sposób niemal przypadkowy, ale opatrznościowy i nieodwracalny. Gdy w pamiętnym sierpniu 1980 r. doszło do strajku solidarnościowego w Hucie Warszawa, pięciu przedstawicieli tej Huty przybyło do rezydencji arcybiskupów warszawskich, prosząc kardynała Stefana Wyszyńskiego, ażeby przyjechał do nich lub wyznaczył im jakiegoś kapłana do odprawienia Mszy świętej. Twierdzili, że prawie wszyscy strajkujący wewnątrz Huty są katolikami i pragną uczestniczyć w niedzielnej liturgii mszalnej, ale ze względu na sytuację - nie mogą opuścić miejsca pracy. Była to pierwsza niedziela, około godziny ósmej, kiedy strajkowały już Gdańsk, Szczecin i śląskie kopalnie. Prymas Polski, nie mogąc ze względu na inne zaplanowane zajęcia, osobiście odprawić tej Mszy świętej, zlecił swojemu kapelanowi - ks. prałatowi Bronisławowi Piaseckiemu: "Poszukaj księdza". Ks. kapelan udał się niezwłocznie na pobliski Żoliborz, do kościoła św. Stanisława Kostki, i propozycję pójścia do Huty przedstawił pierwszemu napotkanemu kapłanowi - ks. Jerzemu Popiełuszce. Ks. Jerzy chętnie przyjął propozycję i, po porozumieniu się z proboszczem - ks. prałatem Boguckim, wyruszył do Huty. Był to początek kolejnej formy jego duszpasterstwa - duszpasterstwa, które zakończyło się jego męczeńską śmiercią.

Późnym wieczorem, dnia 19.10.1984 r., wracając samochodem z posługi duszpasterskiej w Bydgoszczy, został zatrzymany przez trzech funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (Wydział do walki z Kościołem) i uprowadzony. Stało się to na szosie w Górsku niedaleko Torunia. Niemal cudem ocalał kierowca - pan Waldemar Chrostowski, jedyny świadek bandyckiego porwania, który, chociaż skuty kajdankami, wyskoczył z pędzącego samochodu i niezwłocznie powiadomił władze kościelne i społeczeństwo o dokonanym bezprawiu przez przedstawicieli władz komunistycznych. Nastało wtedy dziesięć dni modlitewnego oczekiwania w wielu świątyniach kraju, zwłaszcza w kościele św. Stanisława Kostki w Warszawie, na powrót kapłana. Niestety to się nie stało. Ciało ks. Jerzego Popiełuszki wyłowiła milicja w dniu 30.10.1984 r. ze sztucznego zbiornika wodnego przy tamie na Wiśle koło Włocławka. Sekcja zmasakrowanych zwłok została przeprowadzona w Białymstoku - blisko Suchowoli, bo tak zarządziły władze komunistyczne, ale pogrzeb, zgodnie z wolą katolickiego społeczeństwa, odbył się w Warszawie 3.11.1984 r. Ks. Jerzy Popiełuszko został pochowany w grobie przy kościele św. Stanisława Kostki. Obrzędom pogrzebowym przewodniczył i okolicznościowe kazanie wygłosił kardynał Józef Glemp, prymas Polski. W pogrzebie uczestniczyło wielu biskupów, kilkuset kapłanów oraz prawie milion wiernych, w tym setki pocztów sztandarowych spod znaku "Solidarności" z całego kraju.

Przekonanie duchowieństwa i wiernych o męczeńskiej śmierci ks. Jerzego Popiełuszki za wiarę spowodowało, że kardynał Józef Glemp, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski oraz prymas Polski, wystarał się o potrzebne zezwolenie Stolicy Apostolskiej i powołał archidiecezjalny trybunał, który zajął się procesem beatyfikacyjnym ks. Jerzego. Proces ten na szczeblu diecezjalnym trwał od 8.02.1997 do 8.02.2001 r. Następnie akta procesu zostały przewiezione do Stolicy Apostolskiej i poddane dalszym badaniom w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Mamy głęboką nadzieję, że proces rychło zakończy się i będziemy mogli cieszyć się wyniesieniem sługi Bożego ks. Jerzego do chwały ołtarzy.






Kalendarium życia
Ks. Jerzego Popiełuszki


1947
14 września
We wsi Okopy w województwie białostockim, Władysławowi i Mariannie Popiełuszkom urodził się syn, który dwa dni potem ochrzczony został imieniem Alfons.

1956
Popiełuszko przystępuje do Pierwszej Komunii świętej i Bierzmowania: przyjmuje imię Kazimierz - na cześć patrona Archidiecezji Wileńskiej.

1958
Alek Popiełuszko zostaje ministrantem. Do Mszy świętej służyć będzie aż do matury.

1965
Popiełuszko zdaje maturę w suchowolskim liceum.

24 czerwca
Prymas Polski Stefan kard. Wyszyński decyduje o przyjęciu Alfonsa Popiełuszki do warszawskiego Wyższego Seminarium Duchownego. W seminarium alumn Popiełuszko przyjmuje imię Jerzy.

1966
16 października
Obłóczyny księdza Jerzego Popiełuszki.

24 października
Powołanie Jerzego Popiełuszki do jednostki specjalnej Ludowego Wojska Polskiego w Bartoszycach, gdzie alumn Popiełuszko miał odwagę odmówić zdjęcia różańca i brać udział w zakazanych wspólnych praktykach religijnych. Do końca pobytu w jednostce będzie prześladowany. Za swoich prześladowców modlił się także w czasie odbywania kar.

1968
Po zakończeniu służby wojskowej Popiełuszko trafia do Instytutu Gruźliczego. W wojsku nabawił się ostrej anemii. Chorował będzie już do końca życia.

1972
28 maja
W Katedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie Ks. Jerzy przyjmuje święcenia kapłańskie z rąk Prymasa Wyszyńskiego. Do świeżo wyświęconych kapłanów Prymas mówi: "Idziecie w teren bardzo pracowity, gdzie trzeba będzie włożyć ogromnie dużo wysiłku, poświęcenia i ofiary. Życie wasze nie będzie miękkie".

Ksiądz Popiełuszko odprawia Mszę świętą prymicyjną w kościele w Suchowoli. Na obrazku pamiątkowym umieszcza cytat z Ewangelii św. Łukasza: "Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc".

Czerwiec
Otrzymuje nominację na wikariusza parafii Trójcy Świętej w Ząbkach.

1980
20 maja
Zostaje rezydentem w kościele św. Stanisława Kostki w Warszawie. Zostanie tam aż do śmierci.


31 sierpnia
Odprawia w Hucie Warszawa pierwszą w historii tego zakładu Mszę świętą.

1981
Listopad
Wspiera strajkujących studentów Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarnictwa. Po jej pacyfikacji 2 grudnia pomagać będzie relegowanym studentom. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia pomagać będzie także prześladowanym, zwalnianym z pracy, ściganym przez aparat terroru robotnikom i studentom. Jeździł będzie na procesy niewinnie oskarżanych pracowników i pomagał materialnie wszystkim potrzebującym i ich rodzinom.

1982
17 stycznia
Ks. Jerzy Popiełuszko odprawia pierwszą "Mszę świętą za Ojczyznę i tych, którzy dla niej cierpią" w kościele św. Stanisława Kostki. Od tej chwili w każdą ostatnią niedzielę miesiąca w Mszach za Ojczyznę uczestniczyć będą setki, a z czasem tysiące ludzi.

13 na 14 grudnia
"Nieznani sprawcy" wrzucają w nocy do mieszkania księdza Jerzego cegłę z materiałem wybuchowym. Od tego czasu jest systematycznie nękany i inwigilowany przez SB i MO. Modli się za swych prześladowców; obserwującym jego mieszkanie funkcjonariuszom SB wynosi ciepłe napoje i jedzenie.

1983
19 maja
Po Mszy żałobnej w kościele św. Stanisława Kostki kilkadziesiąt tysięcy ludzi odprowadza w kondukcie na Powązki zamordowanego wcześniej maturzystę Grzegorza Przemyka. W czasie pogrzebu nie dochodzi do żadnych incydentów - o zachowanie absolutnej ciszy prosił ksiądz Jerzy.

16-23 czerwca
W czasie drugiej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny Ks. Jerzy jest odpowiedzialny za organizację opieki medycznej w Warszawie.

Wrzesień
Organizuje pierwszą pielgrzymkę ludzi pracy na Jasną Górę pod hasłem: "Bóg i Ojczyzna".

12 grudnia
Ksiądz Popiełuszko jest przesłuchiwany w Komendzie Głównej Milicji. Po rewizji w jego mieszkaniu i znalezieniu podrzuconych tam wcześniej materiałów wybuchowych, ksiądz zostaje przewieziony do aresztu i poddany rewizji osobistej. Umieszczony w celi z więźniami kryminalnymi spowiada jednego z nich - recydywistę.

1984
Wrzesień
Ksiądz Jerzy prowadzi drugą pielgrzymkę świata pracy do Częstochowy.

Po raz ostatni odwiedza rodziców w Okopach. Do ojca mówi: "Tylko nie płaczcie po mnie, gdy zginę".

13 października
Ma miejsce pierwsza, nieudana próba zamordowania wracającego z Gdańska księdza Jerzego.



19 października
Odprawia ostatnią Mszę świętą w bydgoskiej parafii Polskich Braci Męczenników. W czasie rozważań bolesnych tajemnic różańca mówi słowa, które uważane są za jego duchowy testament: "Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy".

W czasie powrotu do Warszawy, nocą, zostaje uprowadzony i zamordowany przez Grzegorza Piotrowskiego, Leszka Pękalę i Waldemara Chmielewskiego, funkcjonariuszy Departamentu IV MSW.

30 października
Ciało porwanego kapłana zostaje odnalezione w wodach Wisły pod Włocławkiem.

3 listopada
W pogrzebie i uroczystościach żałobnych przy kościele św. Stanisława Kostki uczestniczy blisko milion ludzi.

Do dzisiaj grób księdza Jerzego odwiedziło ponad 18 milionów pielgrzymów z całego świata.

5 listopada
Papież Jan Paweł II mówi do Polaków: "Modlę się za ks. Jerzego Popiełuszkę, a jeszcze bardziej się modlę o to, ażeby z tej śmierci wyrosło dobro, tak jak z Krzyża zmartwychwstanie... Niech ta śmierć będzie źródłem nowego życia".

1985
W tzw. procesie toruńskim skazano tylko bezpośrednich sprawców zbrodni i ich bezpośredniego przełożonego Adama Pietruszkę. Nikogo z mocodawców zbrodni nie osądzono.

1987
14 czerwca
W czasie trzeciej pielgrzymki do Polski Ojciec Święty Jan Paweł II modli się przy grobie księdza Jerzego i spotyka z jego rodzicami.

2001
Luty
Zakończenie diecezjalnego etapu procesu beatyfikacyjnego księdza Jerzego Popiełuszki.

2002
Watykańska Kongregacja Spraw kanonizacyjnych wydaje dekret o ważności procesu beatyfikacyjnego księdza Jerzego Popiełuszki.

25 maja
Kard. Joseph Ratzinger, późniejszy papież Benedykt XVI, odwiedza grób księdza Jerzego i wpisuje następujące słowa w księdze pamiątkowej: "Niech Pan błogosławi Polskę, dając jej kapłanów w duchu ewangelicznym Popiełuszki".

2003
Maj
Następuje otwarcie drugiego etapu procesu beatyfikacyjnego.

2004
W podziemiach kościoła św. Stanisława Kostki otwarto Muzeum Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki.
Do dnia dzisiejszego Muzeum odwiedziło blisko 360 tysięcy zwiedzających.

2008
Czerwiec
Następuje oficjalne złożenie "Positio super martyrio Servi Dei Georgio Popiełuszko" w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

2009
Luty
Premiera filmu "Popiełuszko. Wolność jest w nas". Do dnia dzisiejszego film obejrzało ok.1,5 miliona widzów w Polsce i na świecie.


Opracował: Ks. Grzegorz Kalwarczyk